Hieronder het verhaal geschreven door Jan Zwaan voor het clubblad 'De uitlaatklep' van Dubbellucht.

Het Valkenswaard weekend.

In augustus kreeg ik een mail van Leen (van Wingerden, red.) met de uitnodiging deel te nemen aan de optocht met brandweervoertuigen te Valkenswaard, op zondag 21 september.
Ook Ab kreeg de uitnodiging, en we hadden niet zo heel veel bedenktijd nodig om te besluiten mee te gaan doen.
Voor mij had de optocht een extra dimensie, omdat ik met enkele van mijn vrijwillige brandweercollega`s de optocht van brandweervoertuigen in september 2004 organiseer (liefst 100 stuks, vanwege het feit dat in dit jaar Brandweer Ermelo haar 100 jarig jubileum viert), dus het was ook wel zinvol om eens in de keuken van een andere organisatie te kijken.
Eigenlijk een dubbele agenda.
Ik heb even getwijfeld, of de niet helemaal originele staat van mijn voertuig in de lijn van de verwachtingen lag, maar het publiek mocht aan de andere kant wat ons betreft best kennis maken met het feit dat wanneer het voertuig in actieve dienst afgeschreven is, het ook op deze wijze hergebruikt kan worden.
Maar goed, zaterdag tegen de avond samen met Paula vanuit Ermelo richting Valkenswaard vertrokken. Een afstand van pakweg 150 km. Onderweg begaf mijn snelheidsmeter het, en dat is knap lastig hebben we ervaren.
Het was in ook dit weekend bijna vanzelfsprekend prachtig weer, wat veel goeds beloofde. Toen we Valkenswaard in kwamen rijden, hebben Paula en ik nog even lekker gechineesd. Dat bodempje kwam goed van pas, want aangekomen op het terrein van de brandweerkazerne, vielen we met de neus in de boter, vanwege het feestgedruis aldaar. Het bleef ook zelfs toen het donker werd, prachtig zacht weer en iedereen bleef dan ook lekker buiten zitten.
Toevallig waren er die dag brandweerwedstrijden gehouden en daar hoort nablussen bij. Leen en Adrie waren enkele uren eerder al gearriveerd, en zaten al een poosje gezellig bij te kletsen. Hun eerste contacten met Valkenswaard dateren al van enkele jaren terug, door een toevallige ontmoeting tijdens de Vierdaagse van Nijmegen. Ook daar viel Leen's Benz direct op. Tijdens deze gezellige avond heb ik ook mijn kans waargenomen om zo veel mogelijk informatie en adviezen te krijgen m.b.t. de organisatie van de optocht, en daar heb ik alle medewerking van Piet (optochtcommissie) bij gekregen. Ab en Erna arriveerden een uur later, tegen 21.30 uur en vonden net als wij een plaats op het kazerneterrein waar ze de camper rustig konden parkeren voor de nacht. Tegen een uur of twaalf hadden we het wel gezien, en zochten we de campers op.
Zondagochtend, tegen een uur of half negen begon er wat leven in de brouwerij te komen.
Na het ontbijt en gezamenlijk koffie gedronken te hebben, begonnen de eerste mensen met voertuigen binnen te druppelen. Paula had de Senseo Crema (koffiezetapparaat voor perfecte koffie) meegenomen, maar we waren vergeten te vragen om 220V. Geen probleem, want Ab z`n aggregaat kan toch 3500W aan, dat is weer zo`n specifiek stukje campergevoel, namelijk het niet afhankelijk zijn van… Alles liep even relaxed in het hele voorbereidingsgebeuren, waarschijnlijk typisch Brabantse gemoedelijkheid.
Tegen 12.30 uur zijn we ons ergens op gaan stellen in de rij in afwachting van het startsein voor de optocht om 14.00 uur. Er hadden zich 50 voertuigen ingeschreven. Wachten duurt over het algemeen erg lang, daarom zijn we met alle drie de crews inclusief tuinstoelen, en niet te vergeten de Senseo, op het trottoir neergestreken, natuurlijk weer gevoed door het aggregaat.
Daarnaast had ik nog ruim de tijd om persoonlijk bij ieder voertuig een uitnodiging voor onze optocht af te leveren. Wij hadden in de lange rij voertuigen ongeveer de 40e plaats.
Leen en Adrie met de Benz genaamd : “Second life”
Daarna Jan en Paula met de : “Prio Vier”
Als hekkesluiter Ab en Erna met :”Het wonder op wielen”
Voor ons reed een voertuig met een giga benzineverslindende motor, die als hij in werking was erg stonk. Maar een veel grotere ramp was, dat hij heel vaak afsloeg en niet meer wilde starten en omdat de drie campers er net achter reden, moesten wij hem telkens aanduwen. Gelukkig realiseerde de bestuurder dat dit niet de hele optocht zo door kon gaan en haakte (gelukkig voor ons) vroegtijdig af. Niemand kan meer zeggen dat we niet voldoende beweging gehad hebben dit weekend. De lengte van het hele parcours was denk ik 8 km (teller nog steeds defect) en om een uur of drie bereikten we het dorpsplein van Dommelen, alwaar de Dommelschbrouwerij gevestigd is.
Daar hadden we de mogelijkheid om even uit te rusten en kon het publiek alle voertuigen bewonderen. Het idee van een “tweede leven” van een brandweervoertuig omgebouwd tot camper was bij velen niet bekend, maar werd erg gewaardeerd. Voor de liefhebbers van een glaasje bier en die niet als de BOB aangewezen waren, was er de mogelijkheid om uit de grote waterpomp op het dorpsplein een biertje te laten tappen.
Echt waar, je hoefde de zwengel maar omhoog te doen en er vloeide bier.
Wij vroegen ons daarna af, of er misschien net zoveel bierleidingen in dit dorp in de grond liggen als waterleidingen. Na een half uur werd het startsein voor vertrek weer gegeven, en ging de hele karavaan weer stapvoets op weg naar Valkenswaard, waar we eenmaal aangekomen ieder een aandenken meekregen in de vorm van een klok met het logo van de Brandweervereniging van Valkenswaard, deze vierde namelijk haar 25 jarig bestaan, waarvan ter ere ook deze vooral gezellige optocht georganiseerd. Na nog even met z`n zessen nagekletst te hebben, zijn we allemaal onze eigen weg gegaan, met de mededeling elkaar bij leven en welzijn tijdens het najaarsweekend weer graag te ontmoeten.

Groet,
Jan en Paula de Zwaan.

Valkenswaard