.
Die avond ging het mis met het gasstel. Na de stoelen buiten te hebben gezet en er wat te eten op tafel kwam wilde A3 nog even het gas aansteken om koffie te zetten. En plof, een bons en een gil van A3 weerklonk en ik vloog op alsof ik gestoken was. In de camper sloegen vlammen wel 30 cm hoog over het gasstel en aanrecht. A3 stond in paniek achter de vlammen met de ketel te zwaaien en wist niet wat te doen. Ik riep haar toe de hoofdkraan te sluiten wat ze toen onmiddellijk deed. De vlammen zakten snel en na het gordijntje te hebben geblust, wat nadien wat schroeivlekken vertoonde was het leed geleden en de paniek voorbij. Hevig geschrokken kwam A3 naar buiten en vroeg om een stevige borrel. Die hadden we bij ons en na een half uurtje waren we besloten om niet meer de kraan open te draaien, we draaiden zelfs de hoofdkraan op de tank, onder de wagen dicht. De volgende dag zijn we vertrokken naar Nederland. Het was of de weergoden ook geen zin meer in vakantie hadden Het hoosde die dag tot 3 uur in de middag. We parkeerde tegen de avond de auto voor de flat zodat we er zicht op zouden kunnen houden en gingen die avond vroeg naar bed, De volgende morgen ben ik met de auto naar onze vaste garage gereden waar ik verwelkomd werd met ”Dat is een onverwacht genoegen om jou weer eens te zien”. Als gauw werd hem duidelijk dat dit genoegen niet wederzijds was. Ik vertelde het hele verhaal van de oplopende druk in de leiding en mijn vermoede dat men in Frankrijk onder hogere druk de tank vult. Dit bleek niet zo te zijn maar de “niveauschakelaar” in de tank zou stuk zijn. Zo kon ik meer gas tanken dan 80% en drukte, omdat de huishoudtank was gekoppeld aan de rijtank aan de vulzijde, tijdens het vullen van de rijtank de huishoudtank zo vol dat er vloeibaar gas over de aanrecht kon lopen. Hij had dit nog niet meegemaakt maar wist wel de oplossing voor ons probleem. Er werd een slang losgekoppeld en afgedopt, men liet de tank aflopen tot dat er geen vloeibaar gas meer uit de leiding naar de camper kwam en zo konden we met een gerust hart onze vakantie vervolgen. Was de tank leeg dan niet meer tanken was het advies. Er zat nu nog minstens 25 liter in de tank en die zouden we voor een kop koffie, een gebakken eitje of een bord gebakken aardappelen echt niet meer leeg stoken. Na de vakantie zou hij de nieuwe schakelaar monteren. De manier om echt weer te voorkomen zou zijn, de tank helemaal leeg stoken en dan max.80% vullen van de 30 liter. Dus aan de pomp niet meer dan 24 liter tanken dan kon het niet meer verkeerd gaan.
We vertrokken die zelfde middag nog in de richting Brabant. Via afslag Hank reden we aan de Noordzijde van de Maas. We hadden in CZ op een avond al een route uitgestippeld. Via Google Earth en her programma Tyre konden we de route in TomTom zetten. Het zoeken via Google Earth naar visplaatsen gaf al een vakantie gevoel. Speurend langs de Maas vonden we tal van loswallen maar ook plekjes naast een oprit naar een pont of zo maar een landweggetje naar de Maas. Nu in de praktijk gaan proberen deze locaties te vinden. De eerst was direct al een geweldig plek. Op de loswal konden we staan met de brandweerauto dus A3 kon de koffie aangeven vanuit de camper. Zo reden we die week van visplaats naar wandelplek. In de buurt van Den Bosch stonden we op een nacht op een camping direct aan de Maas. Daar wilden we wel een paar dagen blijven. Er lag een ponton in de rivier waar al een paar vissers op zaten en die nog wel een plaatsje vrij hadden voor een vissende brandweerman op vakantie zo als ze zeiden. In een nacht schrokken we wakker van een hevig onweer. Ik heb in mijn leven nog nooit zoveel bliksem gezien en zoveel donderslagen gehoord. Het knalde er op los. Een hevige storm waarbij de takken van de wilgen in het rond vlogen. Na een felle donderslag sloeg in 1 klap de hele luifel van de auto. Er lagen nog wat stokken op de grond en de tafel en stoelen waren omgewaaid en verschoven over de grond bij iedere stormvlaag. Voor geen goud gingen we naar buiten Dan maar wat luifels en stoelen weg. In mijn achterhoofd was ik bang dat de schietwilg waar wij onder stonden getroffen kon worden door de bliksem. Nu zou een auto je beschermen voor de inslag maar een afgebroken tak op je dak lijkt me ook geen pretje. Zo snel als de bui was opgekomen zo snel vertrok hij ook weer. Na een uur flitste het nog wel in de verte maar we konden met een gerust hart weer verder slapen. De volgende morgen scheen de zon weer stralend aan een blauwe lucht en droogde de grond al weer aardig op. De luifel vonden we terug op het dak van de auto. Die was omgeklapt op het dak terecht gekomen en kon zo weer overeind worden gezet. Stoelen en tafel werden afgespoeld en zelfs mijn hengels die buiten tegen de boom stonden die konden gewoon weer worden gebruikt.
Het was daar een leuke kleine camping aan het water. Vriendelijk baasje die ons nog wat aardbeien meegaf toen we enkele dagen later vertrokken richting Limburg.
Zo reden we die week van de ene naar de andere camping. We hebben een paar dagen gestaan op de camping "Tante Jet" waar we bij een fietspontje langs het water stonden. Aan de overkant van de Maas was een prachtig natuurterrein maar het echte vakanie gevoel was niet meer aanwezig. Na de lange periode van heen en weer rijden tussen Nederland en Tsjechie, de periode voor het overlijden van Opa dachten we weer op krachten te kunnen komen in de bandweerwagen. Energie opdoen die we waren kwijtgeraakt in de afgelopen tijd. Helaas konden we dagen soms de energie niet vinden om eens een eindje te gaan fietsen of wandelen. Luieren was het enige wat we deden. En na weer eens een van camping te zijn gewisseld waar we ook niets anders deden dan in of voor de bus slapen besloten we om maar weer naar Sliedrecht terug te rijden We hebben de camper opgeruimd en deze gereed gemaakt voor het volgende clubweekend.
We zijn de volgende dagen nog wezen vissen is de mooie Alblasserwaard. Ook hebben we veel tijd gestoken om bij familie op bezioek te gaan. Iets wat je toch wel mis als je langere tijd in het buitenland verblijft
De Nederlandse radio die we soms konden ontvagen voorspelde voor de volgende week mooi vakantie weer in Nederland. Omdat we het oorspronkelijke plan hadden om langs de Maas te gaan fietsen en vissen besloten we weer rustig aan richting Nederland te rijden. Die zaterdagmorgen reden we onder een blauwe lucht waarin grote witte wolken zeilden door het Noord-Franse landschap. Langs de weg golvende vlasvelden waarover een paars-blauwe gloed van de vlasbloemen. We vonden ergens voorbij Amiens een camping die gelegen was aan een meertje waar vissen was toegestaan en we wilden daar een paar dagen blijven. Nog nooit had ik zulk een onbeschofte campinghouder meegemaakt als daar was. Nadat ik mij had verontschuldigd dat ik geen Frans sprak, dat waren dan ook de enige woordjes van de Franse taal die ik sprak, werd ik te woord gestaan door, vermoedelijk, zijn vrouw. Die sprak wat Duits zodat we konden communiceren als was het dan met handen en voeten. Tijdens het invullen van de benodigde papieren wilde ik het gastenboek inkijken dat op de balie lag maar met een grom en snauw werd me dat afgepakt en werd het op een tafel achter de balie gesmeten. Zo verging het ook met een brochure en op elke poging om een visvergunning te krijgen verliep zijn communicatie met een gegrom en gesnauw dat natuurlijk niet verstaanbaar was. Zijn vrouw schaamde zich voor hem en zei er blijkbaar wat over in het Frans maar ook zij kreeg alleen maar gegrom als antwoord terug. Dan maar niet vissen en morgen direct weer vertrekken, hij kan verrekken.
